anemone.jpg

نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد

                                 که روز محنت و غم رو به کوتهی آورد

به مطربان صبوحی دهیم جامه چاک

                                 بدین نوید که باد سحر گهی آورد

همی رویم به شیراز با عنایت دوست

                                زهی رفیق که بختم به همرهی آورد

بیا بیا که تو حور بهشت را رضوان

                                درین جهان ز برای دل رهی آورد

به جبر خاطر ما کوش کاین کلاه نمد

                                بساشکست که با افسر شهی آورد

چه ناله ها که رسید از دلم به خرگه ماه

                                چو یاد عارض آن ماه خرگهی آورد

رساند رایت منصور بر فلک حافظ

                                 که التجابه جناب شهنشهی آورد

پ.ن.۱: ( نه تنها آقای زاهدی ,این بار همه بخواند )

به شما خبر های خوش خواهد رسید . روزهای غم و غصه و ناراحتی تمام می شود . چنان خوشحال و ذوق زده خواهی شد که برای خودتان غیر قابل باور است . پس منتظر باشید و دیگر ناراحت مباشید .....ان شاالله....

پ.ن.۲: راستش با شرمندگی .... من این شعر رو که می خوندم برای اولین بار خودم هم درکش نکردم . برای همین بخش بالا رو عمومی اعلام کردم که عزیزان دیگر هم دچار آشفتگی نشده و خاطرشان مکدر نشود ....

پ.ن.۳: انگار همین دیروز بود که فال هفته ی قبل رو نوشتم ... چقدر زمان زود می گذره ... بدون اخطار - بدون گذشت - شاید روزی چشمامون رو باز کنیم و ببینیم گذشته و گذشته .... و ما هنوز ... ما هنوز باور نکردیم که شاید دیگه فرصتی نباشه ... بیاین با همه ی دل مشغولیامون  , همه ی بی حوصلگی ها و سر شلوغی هامون .... حداقل زمانی رو به فکر کردن به هم , به خاطره هامون , به احوالاتمون, اختصاص بدیم . تا یه روز  مجبور نشیم به چشمای خودمون توی آینه زول بزنیم و بگیم: "درسته الان اسمشون یادم نیست امااااااااا اون موقه هاااااااااااااا جون می دادیم واسه همممممممم ..... ای روزگار ... "

49.gif49.gif49.gif

/ 1 نظر / 7 بازدید
خورشید

می رویم به شیراز .... امینی لو رفت!!!!!!!!!