دوستانی برای همیشه

Wideband Beamformer
نویسنده : - ساعت ٢:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٥/٦/٥
 
واقعا یه مواقعی هست که آدم میخواد مونیتورشو بغل کنه و غرق در بوسه کنه! این اتفاق برای من زمانی میوفته که بعد از 1 هفته که برنامه ای نوشتی که توش پر از ماتریس های 100 در 100 و بزرگتره و کلی فکر کردی که چه جوری اینا میان تو هم ضرب بشن و وقتی F5 میزنی و انتظار یه شکل بین 20- تا 20 داری و میبینی جواب بو وسعت 0 تا 10e20 شده، جواب میگیری!
تقریبا 10 روزی میشد که درگیر این برنامه بودم و هیچ بویی از جواب نمیومد! بر عکس همیشه که آدم حس میکنه داره به جواب نزدیک میشه این دفه قاطی اون همه شکل های اجق وجق ناگهان شکلی به زیبایی مقاله ای که میخوندم ودیدم! اونقدر جیغ بلندی زدم که خودم هم ترسیدم! میدونستم که این برنامه باستی جواب بده ولی کی ش و نمیدونستم! خوشحالم که این اتفاق امروز و قبل از 31 شهریور رخ داد!
جا داره اینجا از تمام اجزای کامپیوترم به خصوص RAM عزیز که تو این یه هفته فشار زیدادی روش بود تشکر و تقدیر کنم! از Winamp مهربون به خاطر حمایت روحیش و همچنین از آقای MATLAB که نمیدونم چجوری ازش تشکر کنم! امیدوارم که ورژن 100 ش زودتر Realese شه!
در انتها هم شکلی که از دیدنش شعفناک شدم و براتون میفرستم! جیغ نزنین فقط!



 
comment نظرات ()